Każdemu dziecku towarzyszą codziennie różne emocje. Od radości, przez smutek, zdenerwowanie, rozczarowanie i złość. W pierwszych latach życia malucha układ nerwowy nie jest na tyle dojrzały, by kontrolować emocje i radzić sobie w trudnych sytuacjach. Zdarza się, że nadmiar negatywnych uczuć, intensywność sytuacji oddziałuje negatywnie na rodzica. Podpowiadamy, jak reagować na złość dziecka.
Dziecko nie jest w stanie kontrolować impulsów, pomyśleć przed działaniem czy opanować złości ze względu na niewykształconą zdolność do samokontroli. Złość nie musi zawsze oznaczać przeżywania trudnej chwili. Może być reakcją na brak kontroli (na przykład kiedy nie może dostać to, czego chce), zmiany w życiu (na przykład przedszkole czy pojawienie się nowego członka rodziny). Złość jest również naturalna reakcją na poczucie bezsilności, niezaspokojone potrzeby czy sposobem na radzenie sobie z problemem. Może być także efektem stawiania ograniczeń, a dla wielu dzieci po prostu sposobem komunikacji. Z czasem pociecha uczy się nazywać emocje, wyrażać słowami, kiedy rozwijają się zdolności językowe.
Jak wygląda złość u dziecka?
Złość może objawiać się gwałtownymi reakcjami fizycznymi i emocjonalnymi, takimi jak krzyk, płacz, rzucanie się na ziemię, tupanie, bicie, gryzienie lub niszczenie przedmiotów. W niektórych sytuacjach może pojawić się agresja wobec rodzica i rówieśników oraz autoagresja. Napady złości u dzieci pojawiają się między 2 a 4 rokiem życia (tzw. bunt dwulatka). Negatywne emocje dziecka często oddziałują również na rodzica. Podczas napadu złości trzeba jednak zachować spokój. Warto nazwać emocje, okazać wsparcie, pomóc dziecku, ale nie akceptować agresji.
Kiedy napady złości powinny budzić niepokój?
Wielu rodziców niepokoi się, że napady złości u dziecka są nieodpowiednią reakcją organizmu. Czujność powinny wzbudzić napady agresji, chęć bicia kopania rodzica (opiekuna), autoagresja (drapanie się, gryzienie rąk, uderzanie głową o ścianę itd.), a także trudności w uspokojeniu pociechy. Jeżeli dziecko się złości chwilę, wynika to z określonej sytuacji, ale napad nie trwa dłużej niż 15 min to nie powinno niepokoić. Duża częstotliwość napadów, trudności w uspokojeniu i agresja powinny być podstawą do konsultacji z psychologiem https://poradnia-harmonia.pl/psycholog-dzieciecy-warszawa/.
Jak radzić sobie z napadami złości u dziecka?
Napady złości są trudne zarówno dla dziecka jak i dla rodzica. Brak reakcji na tłumaczenie, kopanie, gryzienie, niszczenie przedmiotów w domu, obraźliwe słowa i inne zachowania często wzbudzają złość także u rodziców. Jeżeli rozmowa nie przynosi efektów, techniki uspokajania również, u dorosłego pojawiają się niekontrolowane reakcje, których później żałuje. Wyrażenie pretensji czy rozczarowania powoduje w dziecku odblokowanie myśli, że coś jest z nim nie tak. Jako rodzic musisz pamiętać, że emocje, które odczuwasz są efektem tego, co aktualnie przeżywasz. Mogą być efektem zmęczenia, niezaspokojonych potrzeb oraz innych sytuacji, które Ci towarzyszą. Jeżeli czujesz się źle, nie możesz poradzić sobie z zachowaniem dziecka, czujesz się jako rodzic niewystarczająco lub potrzebujesz wsparcia – umów się na konsultację z psychologiem lub psychoterapeutą, na przykład w formie online https://poradnia-harmonia.pl/. Dzięki temu uzyskasz niezbędne narzędzia oraz wiedzę o tym, jak radzić sobie w kryzysowych momentach.
